Nasz Jedyny Ziemski Satelita – Księżyc

Data Obserwacji: 29.08.10r. – 30.08.10 r.

Godzina Obserwacji: 23.30 – 0.30 (CEST)

Miejsce Obserwacji: Krosno, woj. Podkarpackie, Polska

Sprzęt Obserwacyjny: Lornetka 10 x 50 FOV 114m/1000m

Cel Obserwacji: Obserwacja Księżyca

29 sierpień, niedziela, dwa dni prze rozpoczęciem roku szkolnego. Postanowiłem w pełni wykorzystać koniec wakacji, tym razem na obserwacje Księżyca, naszego ziemskiego satelity.

W ten właśnie dzień zapowiadała się ciekawa konfiguracja księżyca po jego lewej stronie urzędowały Plejady – gromada otwarta, a po prawej stronie planeta Jowisz tańczyła z Uranem. Nad głową dało się zaobserwować Trójkąt Letni, a od północno – wschodniego do południowo – zachodniego krańca nieba ciągnęła się Droga Mleczna.

Księżyc z Plejadami po lewej i planetami, Jowiszem i Uranem, po prawej

(Źródło: Stellarium)


Skupmy się na Księżycu, po ulokowaniu się na miejscu obserwatorskim spojrzałem na niego przez lornetkę, zbliżał się do ostatniej kwadry. Przez moją lornetkę bardzo dobrze go widziałem szczególnie kratery przy podstawie i przy jego nieoświetlonej teraz stronie, po stronie widocznej. Mimo iż widoczna była cała jego zachodnia strona dojrzałem również część wschodniej. Od razu w oczy rzucił mi się krater Kopernik, nazwany na cześć polskiego astronoma Mikołaja Kopernika. Pod kraterem Kopernika, spektakularnie prezentował się krater Tycho. Po północno – zachodniej stronie Księżyca urzędował krater Darwina. Po zachodniej stronie Kopernikańskiego kratera znajdował się jego sąsiad – krater Kepler, w bliskiej odległości z Montes Carpatus.

PARAMETRY KSIĘŻYCA
Średnica – 3475 km
Średnia odległość od Ziemi – 384 400 km
Okres obrotu wokół osi – 27,32 dób ziemskich

Temperatura powierzchni – -150 do 120*C

W centralnej części Księżyca świetnie widać było Krater Ptolemeusza. Świetnie widoczny dzięki Słońcu nachylonemu pod małym kątem przez zbliżającą się trzecią kwadrę.

Mapa Księżyca z najważniejszymi obiektami

(Źródło: news.astronet.pl)

Skupmy się nieco na historii naszego satelity. Nie wiadomo jak powstał. Najpopularniejsza teoria mówi o zderzeniu z Ziemią planetoidy wielkości Marsa. Stopione fragmenty obu ciał zostały wyrzucone w przestrzeń i utworzyły wokół młodej Ziemi pierścień materii. W miarę upływu czasu rozproszona materia zaczęła się skupiać, dając początek nowemu ciału niebieskiemu. Miejmy nadzieję że takie zderzenie nie zdarzy się ponownie ;) .

Powróćmy do obserwacji Po odłożeniu lornetki dał się zauważyć wyraźną różnicę z położeniu Księżyca. On wraz z Plejadami i planetami zmierzał do górowania.

Ponownie wziąłem lornetkę do ręki, opierając ją na krześle aby nie trzęsła się. Mimo iż ukazała Księżyc w powiększeniu i tak za mało bo poobserwować mniejsze kratery. Jednak wystarczająca by poobserwować morza księżycowe. Wpierw wpadło mi w oko morze deszczów zaraz nad kraterem Kopernika. Zajmował duży, wyraźny kształt. Po jego zachodniej stronie rozciągał się od północy do południa Ocean Burz zajmujący, jak później przeczytałem, powierzchnie ok. 4mln km2

Podsumowanie i wysunięte wnioski z obserwacji: Obserwacje zaliczam do udanych. Dziękuje mojemu psu Lakiemu za czuwanie przy mnie podczas obserwacji oraz czytającym za dobrnięcie do końca. Przepraszam za mało treści, moja lornetka nie dostrzega wielu atrakcji księżyca ale myślą że wypisałem największe jego atrakcję. Przepraszam również za krótki artykuł, szkoła.