Witam! W dzisiejszym artykule zamieszczę obserwacje flary Iridium oraz przelotu ISS z pomiarem prędkości i jasności.

Obecnie nad Ziemią krąży kilka tysięcy satelitów. Większość z nich to satelity telekomunikacyjne, takie jak np. system satelitów Iridium. Tworzy go 66 satelitów krążących po 6 orbitach okołoziemskich na wysokości 780 km. Firma została utworzona 1 XI 1998 roku i zbankrutowała niecały rok później – 13 sierpnia 1999. Satelity pozostały na orbicie i w 2001 roku system wznowił działalność. Odbijając promienie słoneczne satelity te tworzą na niebie flarę (silny błysk), która może być widoczna gołym okiem nawet w dzień. Światło słoneczne odbite od anten/paneli słonecznych satelity musi padać na ziemię w okolicach obserwatora. Im bliżej centrum padającego światła się znajdujemy tym błysk jaśniejszy. Flary te są pierwszym obiektem moich obserwacji. Na „drugi ogień” wziąłem Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS). Jest to pierwsza stacja kosmiczna, z współudziałem wielu krajów (16). Obecnie projekt ma już 12 lat. Koniec rozbudowywania stacji planowany jest na ten rok, zaś zakończenie projektu na rok 2016.

Flary Iridium – to silne błyski na niebie podczas przelotu któregoś satelity systemu Iridium. Dzięki wbudowanym 3 antenom, które odbijają światło słoneczne niemalże bez strat flara może osiągnąć jasność aż do -8 magnitudo. Dzięki temu mogą być one widoczne w dzień.

ISS – nie tak silne jak Iridium jednak dalej widoczne gołym okiem. W tym przypadku główną rolę odgrywa rozmiar. Stacja jest znacznie większa od satelitów Iridium, dlatego mimo że panele słoneczne nie odbijają tyle światła, jest go wystarczająco dużo, a w dodatku stacja widoczna jest dłużej. W maksimum może osiągnąć do -6 mag. Może być widziana kilka razy w nocy z powodu krótkiego czasu, jakiego potrzebuje by okrążyć ziemię (91 minut i 34 sekundy)
Jako miejsce obserwacji wybrałem nadleśnictwo w Rudach Raciborskich (50°17’5.60″N  18°45’3.62″E). Na stronie heavens-above.com sprawdziłem o której i gdzie na niebie będą widoczne flary. 21 sierpnia o godzinie 23:27 miałem już ustawiony aparat (kierunek – zachód) i z niecierpliwością czekałem na jakikolwiek ślad zbliżania się flary. Na początku ukazała się jako słaby poruszający się punkt, który stopniowo jaśniał. W maksimum flara osiągnęła jasność -3 magnitudo po czym zaczęła gasnąć. Trwało to ok. 30 sekund.

Aparat: Canon EOS 450D
Przysłona: F 3.5
Ogniskowa: 18 mm
Czas Naświetlania: 20s
ISO: 400
Data: 21.08 godz. 21.27 czasu lokalnego

29 sierpnia o 21:40 a następnie 7 września o 20.59 wykonałem zdjęcia ISS (tym razem współrzędne wynosiły  50° 4’54.42″N  18°27’2.65″E). Na obydwu zdjęciach stacja miała jasność -3 mag. Porównując je ze zdjęciami flary możemy zauważyć że ISS jest o wiele dłuższym zjawiskiem (przez co wiele fanatyków uważa iż jest to UFO ;-) )

Aparat: Canon EOS 450D
Przysłona: F 7.1
Ogniskowa: 18 mm
Czas Naświetlania: 66s
ISO: 400
Data: 29.08 godz. 21:43 czasu lokalnego
Aparat: Canon EOS 450D
Przysłona: F 3.5
Ogniskowa: 20 mm
Czas Naświetlania: 30s
ISO: 200
Data: 7.09 godz. 21.01 czasu lokalnego
Aparat: Canon EOS 450D
Przysłona: F 3.5
Ogniskowa: 20 mm
Czas Naświetlania: 30s
ISO: 200
Data: 7.09 godz. 21.01 czasu lokalnego
Aparat: Canon EOS 450D
Przysłona: F 3.5
Ogniskowa: 20 mm
Czas Naświetlania: 30s
ISO: 200
Data: 7.09 godz. 21.02 czasu lokalnego

Spoglądając na fotografie wykonane 7 września możemy obliczyć pozorną szybkość stacji na niebie w różnych momentach lotu. Aby to zrobić wystarczy obliczyć ile stopni przeleciała stacja i podzielić to przez 30 (zdjęcia były naświetlane 30 sekund) – wyjdzie nam wynik w stopniach na sekundę.

Nr  zdjęcia Przebyta droga [­o] Prędkość [o/s]
1 10 0.(3)
2 19 0.6(3)
3 26 0.8(6)

Odnosimy wrażenie że stacja przyspiesza, jednak jest to nic innego jak zwykłe złudzenie optyczne. Wydaje nam się że stacja zmienia prędkość, ponieważ zbliża się do nas. Będąc nad nami stacja pozornie porusza się najszybciej.

Na sam koniec bardzo serdecznie zachęcam wszystkich do obserwacji ISS czy flary iridium. Bez wątpienia obserwacja satelitów w tym przypadku sprawia ogromne wrażenie. Ponadto, dzięki dzisiejszej technologii możemy za każdym razem dokładnie sprawdzić gdzie i o której dane zjawisko będzie występować, tak więc obserwacje powinny być czystą przyjemnością.

źródła: Wikipedia, Google Earth(liczenie stopni)