Pogoda w Polsce nie pozwala obecnie na obserwacje nieba z powodu dużej ilości chmur. Z tego powodu postanowiłem skorzystać ze strony http://mo-www.cfa.harvard.edu/OWN, która umożliwia wykonanie zdjęć wielu obiektów astronomicznych znajdujących się na niebie.
W tym zadaniu opiszę kilka obiektów, których zdjęcia zrobiłem za pomocą powyższej strony.

1. Mgławica Kraba (Messier 1, M1, NGC 1952, ang. Crab Nebula) – mgławica pulsarowa (plerion) w gwiazdozbiorze Byka. Jest pozostałością po supernowej, która wybuchła w 1054 roku. Za zasilanie obserwowanej mgławicy odpowiada centralny pulsar, który obraca się wokół własnej osi 30 razy na sekundę, emitując promieniowanie w zakresie od fal gamma do radiowych. Jej jasność na niebie wynosi 8,4 mag, a rozmiary kątowe 6′ x 4′. Na zdjęciach o wysokiej rozdzielczości i dobrej jakości (np. z teleskopu Hubble’a) jest widoczna zawiła, włóknista struktura całej mgławicy.

2. Mgławica Laguna (Messier 8, M8, NGC 6523, ang. Lagoon Nebula) – mgławica dyfuzyjna znajdująca się w gwiazdozbiorze Strzelca. Mgławica jest podświetlona od wewnątrz światłem nowo powstałych gwiazd. Jej jasność na niebie wynosi 5,8 mag, a rozmiary kątowe 90′ × 40′. Na fotografiach o długim czasie naświetlania widać jej różowy kolor. Jest jednym z najpiękniejszych obiektów na niebie widzialnych z półkuli północnej.

3. Mgławica Trójlistna Koniczyna (Messier 20, M20, NGC 6514, ang. Trifid Nebula) – mgławica emisyjna związana z grupą gwiazd w gwiazdozbiorze strzelca. Pojedyncza masywna gwiazda, widoczna blisko centrum, powoduje, że spora część mgławicy świeci. Kształt trójlistnej koniczyny nadają jej trzy pasma ciemnego pyłu. Jej jasność obserwowana wynosi 6,3 mag, a na niebie zajmuje obszar o średnicy 28′.

4. Mgławica Hantle (Messier 27, M27, NGC 6853, ang. Dumbbell Nebula) – mgławica planetarna znajdująca się w gwiazdozbiorze Liska. Pozostałością macierzystej gwiazdy mgławicy jest położony centralnie biały karzeł o masie 0,56 masy Słońca. Jasność obserwowana mgławicy wynosi 7,5 mag, a rozmiary kątowe 8,0′ × 5,7′.

5. Wielka Mgławica Oriona (Messier 42, M32, NGC 1976, ang. Orion Nebula) – najjaśniejsza mgławica dyfuzyjna na niebie, widoczna gołym okiem. Znajduje się w gwiazdozbiorze Oriona, na południe od jego pasa. Jej jasnośćna niebie wynosi 4 mag, a jej rozmiary kątowe 85′ × 60′. Częścią Mgławicy Oriona jest Mgławica de Mairana (M43), która jest obszarem H II. Oglądana gołym okiem i przez przyrządy optyczne wygląda szaro, jednak delikatny fioletowy kolor ukazuje się na zdjęciach o długim czasie naświetlania.

6. Mgławica Pierścień (Messier 57, M57, NGC 6720, ang. Ring Nebula) – jedna z najbardziej znanych mgławic planetarnych, leżąca w gwiazdozbiorze Lutni. Znajduje się w Drodze Mlecznej. W małych teleskopach amatorskich pierścień i ciemniejszy środek staje się widoczny przy około stukrotnym powiększeniu. Leży na niebie pomiędzy gwiazdami β i γ Lyrae, mniej więcej w jednej trzeciej odległości od β Lyr. Jasność wizualna wynosi 8,8 mag, a rozmiary kątowe 1,4′ × 1,0′.

Wszystkie fotografie zostały złożone w programie MicroObservatory Image. Czas naświetlania każdej z nich wynosi 60 sekund, a pole widzenia – 1°.

Źródło – http://pl.wikipedia.org/